Opis
W tej metodzie badania próbki metalów typowych dla układów chłodzenia silników są całkowicie zanurzone w gazowanej roztworze chłodziwa silnika przez 336 godzin w temperaturze 88°C (190°F). Właściwości antykorozyjne roztworu badawczego są oceniane na podstawie zmian w masie próbki. Każde badanie jest wykonywane w trzech próbach, a średnia zmiana masy dla każdego metalu jest ustalana. Każde badanie może czasami nieznacznie odbiegać od normy. Ta metoda badania ogólnie pozwala odróżnić środki chłodzące, które z punktu widzenia korozji stanowią zdecydowanie niekorzystne rozwiązanie, od tych, które są odpowiednie do dalszej oceny. Jednakże wyniki tej metody badania nie stanowią w sobie samodzielnego dowodu na satysfakcjonującą ochronę przed korozją.
Wartość rzeczywistej wydajności płynu chłodzącego silnika można określić jedynie w wyniku bardziej kompleksowych badań laboratoryjnych, na dynamometrze oraz w terenie.






